|
|
 |
 |
|
|
७ द्रोणपर्व.jpg)
॥ श्रीः ॥
7.150. अध्यायः 150
Mahabharata - Drona Parva - Chapter Topics
युधिष्ठिरेण स्वाभिवादकानां कृष्णभीमार्जुनसात्यकीनामालिङ्गनादिना सत्कारः॥ 1 ॥ कृष्णयुधिष्ठिरयोः संलापः॥ 2 ॥

Mahabharata - Drona Parva - Chapter Text
सञ्जय उवाच। 7-150-0x(4661)(51573)
ततो राजानमभ्येत्य धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम्।
ववन्दे सम्प्रहृष्टात्मा हते पार्थेन सैन्धवे॥ 7-150-1(51574)
दिष्ट्या वर्धसि राजेन्द्र हतशत्रुर्नरोत्तम।
दिष्ट्या निस्तीर्णवांशैव प्रतिज्ञामनुजस्तव॥ 7-150-2(51575)
स त्वेवमुक्तः कृष्णेन हृष्टः परपुरञ्जयः।
ततो युधिष्ठिरो राजा रथादाप्लुत्य भारत।
पर्यष्वजत्तदा कृष्णावानन्दाश्रुपरिप्लुतः॥ 7-150-3(51576)
प्रमृज्य वदनं शुभ्रं पुण्डरीकसमप्रभम्।
अब्रवीद्वासुदेवं च पाण्डवं च धनञ्जयम्॥ 7-150-4(51577)
प्रियमेतदुपश्रुत्य त्वत्तः पुष्करलोचन।
नान्तं गच्छामि हर्षस्य तितीर्षुरुदधेरिव॥ 7-150-5(51578)
अत्यद्भुतमिदं कृष्ण कृतं पार्थेन धीमता।
दिष्ट्या पश्यामि सङ्ग्रामे तीर्णभारौ महारथौ॥ 7-150-6(51579)
दिष्ट्या च निहतः पापः सैन्धवः पुरुषाधमः।
`दिष्ट्या शत्रुगणाश्चैव निमग्नाः शोकसागरे'॥ 7-150-7(51580)
कृष्ण दिष्ट्या मम प्रीतिर्महती प्रतिपादिता।
त्वया गुप्तेन गोविन्द घ्नता पापं जयद्रथम्॥ 7-150-8(51581)
किन्तु नात्यद्भुतं तेषां येषां नस्त्वं समाश्रयः।
न तेषां दुष्कृतं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते।
सर्वलोकगुरुर्येषां त्वं नाथो मधुसूदन॥ 7-150-9(51582)
त्वत्प्रसादाद्धि गोविन्द वयं जेष्यामहे रिपून्।
`यथा पुरा प्रसादात्ते दानवान्पाकशासनः॥ 7-150-10(51583)
पृथिव्या विजयो वापि त्रैलोक्यविजयोऽपि वा।
ध्रुवो हि तेषां वार्ष्णेय येषां तुष्टोऽसि मानद॥ 7-150-11(51584)
न तेषां विद्यते पापं सङ्ग्रामे वा पराजयः।
त्रिदशेश्वर नाथस्त्वं येषां तुष्टोऽसि माधव॥ 7-150-12(51585)
त्वत्प्रसादाद्धृषीकेश शक्रः सुरगणेश्वरः।
त्रैलोक्यविजयं श्रीमान्प्राप्तवान्रणमूर्धनि॥ 7-150-13(51586)
तव चैव प्रसादेन त्रिदशास्त्रिदशेश्वराः।
अमरत्वं गताः कृष्ण लोकांश्चाश्नुवतेऽक्षयान्'॥ 7-150-14(51587)
स्थितः सर्वात्मना नित्यं प्रियेषु च हितेषु च।
त्वां चैवास्माभिराश्रित्य कृतः शस्त्रसमुद्यमः।
सुरैरिवासुरवधे शक्रं शक्रानुजाहवे॥ 7-150-15(51588)
असंभाव्यमिदं कर्म देवैरपि जनार्दन।
त्वद्बुद्धिबलवीर्येण कृतवानेष फल्गुनः॥ 7-150-16(51589)
बाल्यात्प्रभृति ते कृष्ण कर्माणि श्रुतवानहम्।
अमानुषाणि दिव्यानि महान्ति च बहूनि च।
तदैवाज्ञासिषं शत्रून्हतान्प्राप्तां च मेदिनीम्॥ 7-150-17(51590)
त्वत्प्रसादसमुत्थेन विक्रमेणारिसूदन।
सुरेशत्वं गतः शक्रो हत्वा दैत्यान्सहस्रशः॥ 7-150-18(51591)
त्वत्प्रसादाद्वृषीकेश जगत्स्थावरजङ्गमम्।
स्ववर्त्मनि स्थितं वीर जपरहोमेषु वर्तते॥ 7-150-19(51592)
एकार्णवमिदं पूर्वं सर्वमासीत्तमोमयम्।
त्वत्प्रसादान्माहाबाहो जगत्प्राप्तं नरोत्तम॥ 7-150-20(51593)
स्रष्टारं सर्वलोकानां परमात्मानमव्ययम्।
ये पश्यन्ति हृषीकेश न ते मुह्यन्ति कर्हिचित्॥ 7-150-21(51594)
पुराणं परमं देवं देवदेवं सनातनम्।
ये प्रपन्नाः सुरगुरुं न ते मुह्यन्ति कर्हिचित्॥ 7-150-22(51595)
अनादिनिधनं देवं लोककर्तारमव्ययम्।
ये भक्तास्त्वां हृषीकेश दुर्गाण्यतितरन्ति ते॥ 7-150-23(51596)
परं पुराणं पुरुषं पराणां परमं च यत्।
प्रपद्यतस्तत्परमं परा भूतिर्विधीयते॥ 7-150-24(51597)
गायन्ति चतुरो वेदा यश्च देवेषु गीयते।
तं प्रपद्य महात्मानं भूतिमश्नाम्यनुत्तमाम्॥ 7-150-25(51598)
परमेश परेशेश तिर्यगीश नरेश्वर।
सर्वेश्वरेश्वरेशेन नमस्ते पुरुषोत्तम॥ 7-150-26(51599)
त्वमीशेशेश्वरेशान प्रभो वर्धस्व माधव।
प्रभवाप्यय सर्वस्य सर्वात्मन्पृथुलोचन॥ 7-150-27(51600)
धनञ्जयसखा यश्च धनञ्जयहितश्च यः।
धनञ्जयस्य गोप्ता तं प्रपद्य सुखमेधते॥ 7-150-28(51601)
[मार्कण्डेयः पुराणर्षिश्चरितज्ञस्तवानघ।
माहात्म्यमनुभावं पुरा फीर्तितवान्मुनिः॥ 7-150-29(51602)
असितो देवलश्चैव नारदश्च महातपाः।
पितामहश्च मे व्यासस्त्वामाहुर्विधिमुत्तमम्॥ 7-150-30(51603)
त्वं तेजस्त्वं परं ब्रह्म त्वं सत्यं त्वं महत्तपः।
त्वं श्रेयस्त्वं यशश्चाग्र्यं कारणं जगतस्तथा॥ 7-150-31(51604)
त्वया सृष्टमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम्।
प्रलये समनुप्राप्ते त्वां वै निविशते पुनः॥ 7-150-32(51605)
अनादिनिधनं देवं विश्वस्येशं जगत्पते।
धातारमजमव्यक्तमाहुर्वेदविदो जनाः॥ 7-150-33(51606)
भूतात्मानं महात्मानमनन्तं विश्वतोमुखम्।
अपि देवा न जानन्ति गुह्यमाद्यं जगत्पतिम्।
नारायणं परं देवं परमात्मानमीश्वरम्॥ 7-150-34(51607)
ज्ञानयोनिं हरिं विष्णुं मुमुक्षूणां परायणम्।
परं पुराणं पुरुषं पुराणानां परं च यत्॥ 7-150-35(51608)
एवमादिगुणानां ते कर्मणां दिवि चेह च।
अतीतभूतभव्यानां सङ्ख्याताऽत्र न विद्यते॥ 7-150-36(51609)
सर्वतो रक्षणीयाः स्म शक्रेणेव दिवौकसः।
यैस्त्वं सर्वगुणोपेतः सुहृन्न उपपादितः॥ 7-150-37(51610)
इत्येवं धर्मराजेन हरिरुक्तो महायशाः।
अनुरूपमिदं वाक्यं प्रत्युवाच जनार्दनः॥ 7-150-38(51611)
भवता तपसोग्रेण धर्मेण परमेण च।
साधुत्वादार्जवाच्चैव हतः पापो जयद्रथः॥ 7-150-39(51612)
अयं च पुरुषव्याघ्र त्वदनुध्यानसंवृतः।
हत्वा योधसहस्राणि न्यहञ्जिष्णुर्जयद्रथम्॥ 7-150-40(51613)
कृतित्वे बाहुवीर्ये च तथैवासम्भ्रमेऽपि च।
शीघ्रतामोधबुद्धित्वे नास्ति पार्थसमः क्वचित्॥ 7-150-41(51614)
तदयं भरतश्रेष्ठ भ्राता तेऽद्य यदर्जुनः।
सैन्यक्षयं रणे कृत्वा सिन्धुराजशिरोऽहरत्॥ 7-150-42(51615)
ततो धर्मसुतो जिष्णुं परिष्वज्य विशाम्पते।
प्रमृज्य वदनं तस्य पर्याश्वासयत प्रभुः॥ 7-150-43(51616)
अतीव सुमहत्कर्म कृतवानसि फल्गुन।
असह्यं चाविषह्यं च देवैरपि सवासवैः॥ 7-150-44(51617)
दिष्टा निस्तीर्णभारोऽसि हतारिश्चासि शत्रुहन्।
दिष्ट्या सत्या प्रतिज्ञेयं कृता हत्वा जयद्रथम्॥ 7-150-45(51618)
एवमुक्त्वा गुडाकेशं धर्मराजो महायशाः।
पस्पर्श पुण्यगन्धेन पृष्ठे हस्तेन पार्थिवाः॥] 7-150-46(51619)
सञ्जय उवाच। 7-150-47x(4662)
एवमुक्तौ महात्मानावुभौ केशवपाण्डवौ।
तावब्रूतां तदा कृष्णौ राजानं पृथिवीपतिम्॥ 7-150-47(51620)
तव कोपाग्निना दग्धः पापो राजञ्जयद्रथः।
उत्तीर्णं चापि सुमहद्धार्तराष्ट्रबलं रणे॥ 7-150-48(51621)
युधिष्ठिर उवाच। 7-150-49x(4663)
हन्यन्ते निहताश्चैव विनङ्क्ष्यन्ति च केशव।
तव क्रोधहता ह्येते कौरवाः शत्रुसूदन॥ 7-150-49(51622)
त्वां हि चक्षुर्हणं वीर कोपयित्वा सुयोधनः।
समित्रबन्धुः समरे प्राणांस्त्यक्ष्यति दुर्मतिः॥ 7-150-50(51623)
तव क्रोधहतः पूर्वं देवैरपि सुदुर्जयः।
शरतल्पगतः शेते भीष्मः कुरुपितामहः॥ 7-150-51(51624)
दुर्लभो विजयस्तेषां सम्प्रामे रिपुघातिनाम्।
याता मृत्युवशं ते वै येषां क्रुद्धोऽपि माधव॥ 7-150-52(51625)
राज्यं प्राणाः श्रियः पुत्राः सौख्यानि विविधानि च।
अचिरात्तस्य नश्यन्ति येषां क्रुद्धोऽसि मानद॥ 7-150-53(51626)
भगवानुवाच। 7-150-54x(4664)
विनष्टान्कौरवान्मन्ये सपुत्रपशुबान्धवान्।
राजधर्मपरे नित्यं त्वयि क्रुद्धे परन्तप॥ 7-150-54(51627)
सञ्जय उवाच। 7-150-55x(4665)
ततो भीमो महाबाहुः सात्यकिश्च महारथः।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं मार्गणैः क्षतविक्षतौ।
क्षितावास्तां महेष्वासौ पाञ्चाल्यपरिवारितौ॥ 7-150-55(51628)
तौ दृष्ट्वा मुदितो वीरौ प्राञ्जली चाग्रतः स्थितौ।
अभ्यनन्दत कौन्तेयस्तावुभौ भीमसात्यकी॥ 7-150-56(51629)
दिष्ट्या पश्यामि वा शूरौ विमुक्तौ सैन्यसागरात्।
द्रोणग्राहदुराधर्षाद्धार्दिक्यमकरालयात्॥ 7-150-57(51630)
दिष्ट्या विनिर्जिताः सङ्ख्ये पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः।
युवां विजयिनौ चापि दिष्ट्या पश्यामि संयुगे॥ 7-150-58(51631)
दिष्ट्या द्रोणो जितः सङ्ख्ये हार्दिक्यश्च महाबलः।
दिष्ट्या विकर्णिभिः कर्णोरणे नीतः पराभवम्॥ 7-150-59(51632)
विमुखश्च कृतः शल्यो युवाभ्यां पुरुषर्षभौ।
दिष्ट्या युवां कुशलिनौ सङ्ग्रामात्पुनरागतौ।
पश्यामि रथिनां श्रेष्ठावुभौ युद्धविशारदौ॥ 7-150-60(51633)
मम वाक्यकरौ वीरौ मम गौरवयन्त्रितौ।
सैन्यार्णवं समुत्तीर्णौ दिष्ट्या पश्यामि वामहम्॥ 7-150-61(51634)
समरश्लाघिनौ वीरौ समरेष्वपराजितौ।
मम वाक्यसमौ चैव दिष्ट्या पश्यामि वामहम्॥ 7-150-62(51635)
इत्युक्त्वा पाण्डवो राजन्युयुधानवृकोदरौ।
सस्वजे पुरुषव्याघ्रौ हर्षाद्बाष्पं मुपोच ह॥ 7-150-63(51636)
ततः प्रमुदितं सर्वं बलमासीद्विशाम्पते।
पाण्डवानां रणे हृष्टं युद्धाय तु मनो दधे॥ ॥ 7-150-64(51637)
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि जयद्रथवधपर्वणि चतुर्दशदिवसयुद्धे प़ञ्चाशदधिकशततमोऽध्यायः॥ 150 ॥
Mahabharata - Drona Parva - Chapter Footnotes
5-150-8 गुप्तेन अर्जुनेनेति शेषः॥ 8 ॥ 5-150-15 शक्रानुजेति कृष्णं प्रति सम्बोधनम्॥ 5-150-25 चतुरश्चत्वारः॥ 5-150-27 त्वमिति। हेईशेश रुद्राद्याराध्य। ईश्वरा राजानस्तेषामपीशानो धर्मः। तदेतत्क्षत्रस्य क्षत्रं यद्धर्म इति श्रुतेस्तस्यापि प्रभो। धर्मस्य प्रभुरच्युत इति स्मृतेः॥ 5-150-28 सखा वयस्यः। हितः प्रियकृत्। गोप्ता दुःखनिवारकः॥ 5-150-29 कुण्डलितः पाठः झ. पुस्तक एव दृश्यते॥ 5-150-48 उत्तीर्णं लङ्घितम्॥ 5-150-50 चक्षुर्हणं क्रोधदृष्टिमात्रेण हन्तारम्॥ 5-150-150 पञ्चाशदधिकशततमोऽध्यायः॥


|
 100000 shlokas.jpg)
|
|
"Bharathiya Sanatana Dharm" and Sanatana Dharmam & Dharmo rakshati Rakshitha logo are our trademarks. Unauthorised use of "Sanatana Dharmam & Dharmo rakshoati Rakshitha" and the logo is not allowed. Copyright © sanatanadharm.com All Rights Reserved . Made in India. |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|